Πέμπτη 21 Απριλίου 2011
Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010
Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
το εγώ σου πνίγει το εμείς...
κενά λόγια για του όλου τις ανάγκες
Όσα δεν έκανες μην τα δικαιολογείς
άστα να πάνε, μην πανικοβληθείς
γιατί το εγώ σου πνίγει το εμείς...
Ξ
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Καιρός περίεργος...υπέροχος καιρός!
Αυτήν την περίοδο απουσιάζω συνειδητά και αναγκαία!
Είναι η περίοδος της δημιουργικής σύγχυσης!
Είναι η περίοδος της δημιουργικής σύγχυσης!
Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010
Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010
Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010
Mexican Summer
Oh to find
Another lover
Oh to lie
In the bed of another
Breaking the bread
And raising the silver there
With you
And I dreamed your face
In the Mexican summer
With Texas above
To die with my brother
Breaking the bread
And raising the silver there
With you
And I dreamed your face a million times
And I vowed to get you out
And I dreamed your face a million times
And I vowed to get you out
And I dreamed your face a million times
And I vowed to get you out
Of here
Oh to find
Another lover
Oh to lie in the
Bed of another
Breaking the bread
And raising the silver there
With you
Σάββατο 24 Ιουλίου 2010
...ο καιρός δεν με τρομάζει...
Θα βάλω κόκκινο βαθύ κραγιόν
και θα πετάξω στη φωτιά τα άδικα τα λόγια.
Δεν ξαναγίνομαι γιορτή των αλλονών.
Τ`ορκίζομαι στον ουρανό που μ`αγκαλιάζει χρόνια.
Καρδιά μου,σώμα μου γλυκό,ένα ταξίδι αρχίζει.
Θα γίνουμε ένα το`χω δει,μ`αυτό που μας αξίζει.
Θα βάλω κόκκινο βαθύ κραγιόν γιατί ο καιρός δε με τρομάζει.
Τ`ορκίζομαι στον ουρανό,που χρόνια μ`αγκαλιάζει.
Σάββατο 17 Ιουλίου 2010
Ὁ Ἐλεγκτής
Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010
Πάψε, μη μιλάς...
Πάλι σε δεύτερο πρόσωπο μιλάς
να διαβάσεις
να μεγαλώσεις
να σπουδάσεις
να κοιμηθείς
Πάλι σε δεύτερο πρόσωπο μιλάς
να υπηρετήσεις
να δουλέψεις
να πληρώσεις
να κοιμηθείς
Πάντα σε δεύτερο πρόσωπο μιλάς
να προσευχηθείς
να παντρευτείς
να 'σαι νομοταγής
να κοιμηθείς
Μα ποιος είσαι;
Πάψε επιτέλους, μη μιλάς
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
Περιφρονώ...
Δευτέρα 24 Μαΐου 2010
Σάββατο 22 Μαΐου 2010
Μαύρο μαργαριτάρι...
Μαύρο μαργαριτάρι, μαύρη ομορφιά και χάρη
μαύρη όπως δεν έχουμε δει στην ζωή μας
τη στείρα παθιάρα και μαύρη
Μαύρη που μαχαιρώνει και το αίμα μου ξηλώνει
Μαύρη και όταν αγιάζει σκοτώνει και δεν τη νοιάζει
μαύρη μαγεία να πάρει, φτιάχνει φωλιά
όταν δεν βγαίνει φεγγάρι
Μαύρη σαν γιαταγάνι, με ματωμένο φουστάνι
Μα οι γείτονες μου κι οι διπλανοί μου δεν πρέπει ποτέ
να το μάθουν πως ήρθε για μένα, εδώ και τώρα για μένα
όταν ο έρωτας για τον έρωτα μιλάει διαρκώς
κάνει στραβά μάτια ακόμα κι ο ουρανός
Βροχή που δεν περιμένει κάθε άλλο παρά
ευλογημένη νερό που δε λογαριάζει πνίγει
τις σκάλες, να 'τανε κι άλλες
βροχή που σπάει τα σύνορα
και σου ξεπλένει τα όνειρα
Ο παράνομος έρωτας είναι μια τρικυμία
τσακίζει με το τακούνι την ηρεμία στη γωνία
το σεντόνι γουστάρει να μουσκεύει στο λάθος
γιατί η ευτυχία μισεί να μας βρίσκει μονάχους
Ποτέ η απιστία δεν χορταίνει βάζει άρωμα και
περιμένει στους δρόμους γυρνάει και ψάχνει
να πάρει τα θύματα στο λαιμό της
Ο οργασμός μας τραντάζει τα μέλη
και σφαζόμαστε μέσα στο μέλι
Έτσι απροστάτευτη απ' το όνειρο ξυπνάει η ζωή μας
και κρατάει απ' το χέρι τη χαμένη ψυχή μας
πως να ζήσει ένας έρωτας που από φόβο μην σβήσει
τον τρώει η φρικτή σιγουριά
πως μπορεί να κρατήσει
Στοργή που έχει νυχτώσει και τρέχει
να γλιτώσει κρύβεται στου κόσμου το κόρφο
αιτία και ενοχή
που δεν έχει πια στόχο κρύα σαν λάμα και
πόνος, μαύρο γλυκό που σου 'δωσε ο χρόνος
Ο παράνομος έρωτας κυλάει στους λαγόνες
και βαφτίζει το φόρεμα στου κορμιού τους αγώνες
μεσ' στο αμάξι της μπαίνει και αθώα χαϊδεύει
το χρόνο που ξεχειλίζει
γι' αυτό η ζωή περισσεύει
Ένα ψέμα είναι ο έρωτας και προτού ξεδιψάσει
σκορπάει τόση αλήθεια για να σε ξεγελάσει
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
πουλάει η μοναξιά χιλιάδες φύλλα
Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις
στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης
Κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις
κι ούτε που ξέρεις τι και πώς
Βλέπεις θεάματα, πληρώνεις φόρους
Επιθυμώντας μ' όλους τους πόρους
να ζεις μονάχα με δικούς σου όρους
και να 'σαι ο ίδιος σου πομπός
Άκου κοινό
Λάθος προφίλ του ανθρώπου ο νους
δεν αντέχει κόσμους αληθινούς
Κόλαση υπάρχει μονάχα για τους ζωντανούς
Τα μανιφέστα του καιρού σου μίλα
Κίτρινα λόγια με σινιέ ξεφτίλα
πουλάει η μοναξιά χιλιάδες φύλλα
όταν ποζάρει στο φακό
Γλυκιά, ακίνητη, θολή νιρβάνα
δεν έχεις έρωτες, μα έχεις πλάνα
Έχεις οθόνη, μα δεν έχεις μάνα
ούτε ένα χέρι φιλικό
Άκου κοινό...
Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις
στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης
Κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις
κι ούτε που ξέρεις τι και πώς
Γλυκιά ακίνητη θολή νιρβάνα...
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
ετεροχρονισμένη προδοσία
Και αν ματαιόδοξος υπήρξα,
πληρώνω φίλοι μου με ετεροχρονισμένη προδοσία,
αυτού που πίστεψα πως ήμουν χωρίς να ‘μαι
πληρώνω φίλοι μου με ετεροχρονισμένη προδοσία,
αυτού που πίστεψα πως ήμουν χωρίς να ‘μαι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)