Για τρίτη φορά αρνήθηκα να δεχτώ ιερέα.Δεν έχω να του πω τίποτα, δεν έχω όρεξη να μιλήσω, άλλωστε θα τον δω πολύ γρήγορα. Αυτό που με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή, είναι να ξεφύγω από την μηχανή, να μάθω αν το αναπόφευκτο μπορεί να έχει κάποια διέξοδο. Μου άλλαξαν κελί.
Μαύρο μαργαριτάρι, μαύρη ομορφιά και χάρη μαύρη όπως δεν έχουμε δει στην ζωή μας τη στείρα παθιάρα και μαύρη Μαύρη που μαχαιρώνει και το αίμα μου ξηλώνει
Μαύρη και όταν αγιάζει σκοτώνει και δεν τη νοιάζει μαύρη μαγεία να πάρει, φτιάχνει φωλιά όταν δεν βγαίνει φεγγάρι Μαύρη σαν γιαταγάνι, με ματωμένο φουστάνι
Μα οι γείτονες μου κι οι διπλανοί μου δεν πρέπει ποτέ να το μάθουν πως ήρθε για μένα, εδώ και τώρα για μένα όταν ο έρωτας για τον έρωτα μιλάει διαρκώς κάνει στραβά μάτια ακόμα κι ο ουρανός
Βροχή που δεν περιμένει κάθε άλλο παρά ευλογημένη νερό που δε λογαριάζει πνίγει τις σκάλες, να 'τανε κι άλλες βροχή που σπάει τα σύνορα και σου ξεπλένει τα όνειρα
Ο παράνομος έρωτας είναι μια τρικυμία τσακίζει με το τακούνι την ηρεμία στη γωνία το σεντόνι γουστάρει να μουσκεύει στο λάθος γιατί η ευτυχία μισεί να μας βρίσκει μονάχους
Ποτέ η απιστία δεν χορταίνει βάζει άρωμα και περιμένει στους δρόμους γυρνάει και ψάχνει να πάρει τα θύματα στο λαιμό της Ο οργασμός μας τραντάζει τα μέλη και σφαζόμαστε μέσα στο μέλι
Έτσι απροστάτευτη απ' το όνειρο ξυπνάει η ζωή μας και κρατάει απ' το χέρι τη χαμένη ψυχή μας πως να ζήσει ένας έρωτας που από φόβο μην σβήσει τον τρώει η φρικτή σιγουριά πως μπορεί να κρατήσει
Στοργή που έχει νυχτώσει και τρέχει να γλιτώσει κρύβεται στου κόσμου το κόρφο αιτία και ενοχή που δεν έχει πια στόχο κρύα σαν λάμα και πόνος, μαύρο γλυκό που σου 'δωσε ο χρόνος
Ο παράνομος έρωτας κυλάει στους λαγόνες και βαφτίζει το φόρεμα στου κορμιού τους αγώνες μεσ' στο αμάξι της μπαίνει και αθώα χαϊδεύει το χρόνο που ξεχειλίζει γι' αυτό η ζωή περισσεύει Ένα ψέμα είναι ο έρωτας και προτού ξεδιψάσει σκορπάει τόση αλήθεια για να σε ξεγελάσει
all the faces all the voices blur change to one face change to one voice prepare yourself for bed the light seems bright and glares on white walls all the sounds of charlotte sometimes into the night with charlotte sometimes
night after night she lay alone in bed her eyes so open to the dark the streets all looked so strange they seemed so far away but charlotte did not cry
the people seemed so close playing expressionless games the people seemed so close so many other names...
sometimes i'm dreaming where all the other people dance sometimes i'm dreaming charlotte sometimes sometimes i'm dreaming expressionless the trance sometimes i'm dreaming so many different names sometimes i'm dreaming the sounds all stay the same sometimes i'm dreaming she hopes to open shadowed eyes on a different world come to me scared princess charlotte sometimes
on that bleak track (see the sun is gone again) the tears were pouring down her face she was crying and crying for a girl who died so many years before...
sometimes i dream where all the other people dance sometimes i dream charlotte sometimes sometimes i dream the sounds all stay the same sometimes i'm dreaming there are so many different names sometimes i dream sometimes i dream...
charlotte sometimes crying for herself charlotte sometimes dreams a wall around herself but it's always with love with so much love it looks like everything else of charlotte sometimes so far away glass sealed and pretty charlotte sometimes
το blog χτίζεται μέρα με τη μέρα , με αρκετό σκεπτικισμό...υπό το φόβο της ματαιοδοξίας! τα δημόσια βήματα (π.χ ιστολόγια) είναι πιθανόν να διογκώσουν εως και να παραμορφώσουν τον καθρέφτη που κοιτάμε (ποικιλοτρόπως…). με αυτή την σκέψη επέλεξα να δημιουργήσω αυτήν την οδό - παράδρομο θα έλεγα - ονείρων, στον παγκόσμιο ιστό και στην παγκοσμία διαστάσεως μοναξιά. διπλή η φύση αυτού του εργαλείου...δύναμη και αδυναμία. οι πολλές προσωπικές πληροφορίες δεν χρειάζεται να είναι αναρτημένες...περισσότερα στο ΔΡΟΜΟ!